Het is belangrijk dat de hond weet dat hij zijn voerbak niet hoeft te verdedigen. Het is namelijk verschrikkelijk vervelend als je absoluut niet in de buurt van de hond kunt komen als hij eet. Nu is het zo dat in de natuur ook de allerlaagste in de rangorde altijd het voer dat hij heeft mag verdedigen. Desnoods met hand en tand. Dit betekent dus dat wij vanaf pups af aan al heel vroeg moeten LEREN dat dit niet nodig is. Sterker, we kunnen hem leren dat hij er alleen maar beter van wordt als we in de buurt komen. Dit is natuurlijk veel plezieriger en eigenlijk is het een heel gemakkelijke oefening.
Het gaat ook nu weer om de verwachting die geschapen wordt als wij in de buurt komen. Is de hond bang dat hij zijn eten kwijtraakt dan kan voerbakagressie ontstaan. Weet hij dat we er iets heel lekkers aan gaan toevoegen, dan zal hij graag een stapje achteruit doen.
Apart eten geven
Hier moeten we vanaf de eerste dag mee aan de gang gaan. Voerbakagressie wordt namelijk al aangeleerd als de pups nog maar net geboren zijn en er "gevochten" wordt om de tepel waar het meeste melk uitkomt. Dit zit er dus al heel snel in. Hiernaast wordt deze voerbakagressie ook nog wel eens versterkt als de fokker te kleine bakken met voer neerzet waaruit alle pups zelf hun deel moeten veroveren. Het zou dus verstandig zijn als de fokker alle pups uit afzonderlijke bakjes te eten geeft.
Oefenen
Met het bovenstaande heeft u natuurlijk niet zo heel veel te maken want dit heeft allemaal plaatsgevonden toen u de pup nog niet in huis had. Maar nu is hij wel bij u en u moet dit leerproces gaan omkeren. De eerste paar keer gaat u gewoon op de grond zitten terwijl u de pup zijn eten geeft. U zit er gewoon naast en er gebeurt niets. U kunt dit overigens lekker vaak oefenen want een pup moet nog vaak eten. De volgende stap is dat u naast de hond zit en wat lekkers in uw hand heeft. U brengt die hand naar de bak en laat de hond hieraan snuffelen. Natuurlijk krijgt hij het dan ook. Einde oefening tijdens deze etensbeurt. De keer daarop doet u dat lekkers, terwijl de hond al eet, in zijn bak. Hij zal nu eerst dat lekkers opeten en vervolgens weer met zijn voer doorgaan. Einde oefening. Oefen dit een paar keer.
De oefeningen rustig uitbreiden
Als dit helemaal goed gaat weet de hond na een paar keer dat u wat lekkers heeft. Nu houdt u uw hand eventjes in zijn bak, de pup zal snuffelen, en u wacht een paar tellen voordat u het lekkers in zijn bak doet. De pup zal nu stoppen met eten als uw hand alleen maar naar zijn bak gaat. Dit is het moment waarop u de bak even oppakt en pas daarna het lekkers toevoegt. U zet de bak weer neer en de pup mag verder eten. Nu gaat u niet meer naast de pup zitten als hij eet maar komt u per voederbeurt een keertje aanlopen met iets extra's. Hierna en u bent nu al heel ver, pakt u de bak op en gaat hiermee naar bijvoorbeeld het aanrecht om er iets lekkers aan toe te voegen. Als u nu niet uitkijkt komt uw pup u dadelijk halen omdat u vergeten bent er iets lekkers aan toe te voegen. Dit mag natuurlijk niet omdat de pup u dan commando's gaat geven. Daarom gaat u na verloop van een paar dagen niet meer iedere keer wat bij het eten doen. Gewoon af en toe, zodat het nooit een probleem is om in de buurt te komen. Soms oefenen mensen dit wel twintig keer per voeding. U moet zich voorstellen dat een pup hier helemaal gek van wordt. Eén keertje per voeding is meer dan genoeg.
